Ανάπτυγμα Taylor
Υπόλοιπο Lagrange και Peano, όρια με αναπτύγματα, ανισότητες από το πρόσημο του υπολοίπου, και η ανισότητα ∣f′∣≤2M0M2.
Τι πρέπει να ξέρεις απέξω
Αν η f είναι n+1 φορές παραγωγίσιμη σε διάστημα που περιέχει τα a και x, υπάρχει ξ ανάμεσά τους με
f(x)=k=0∑nk!f(k)(a)(x−a)k+(n+1)!f(n+1)(ξ)(x−a)n+1(Lagrange).
Αν η f είναι μόνο n φορές παραγωγίσιμη στο a, το υπόλοιπο είναι o((x−a)n) (Peano).
Τα αναπτύγματα στο 0 που χρειάζεσαι χωρίς να τα σκεφτείς:
ex=1+x+2x2+O(x3),ln(1+x)=x−2x2+O(x3),sinx=x−6x3+O(x5),
cosx=1−2x2+O(x4),(1+x)α=1+αx+2α(α−1)x2+O(x3).
Πότε το χρησιμοποιείς
- Όρια της μορφής 0/0 όπου ο L'Hôpital θα χρειαζόταν τρεις παραγωγίσεις. Αναπτύσσεις αριθμητή και παρονομαστή μέχρι τον πρώτο όρο που δεν απαλείφεται.
- Ανισότητες από το πρόσημο του υπολοίπου. Αφού eξ>0, είναι ex≥1+x για κάθε x. Αφού ∣sin(3)∣≤1, είναι ∣sinx−x∣≤∣x∣3/6.
- Φράγματα για την παράγωγο. Αν ∣f∣≤M0 και ∣f′′∣≤M2 σε όλο το R, γράψε Taylor από το x προς τα x±h και αφαίρεσε:
2hf′(x)=f(x+h)−f(x−h)−2h2(f′′(ξ1)−f′′(ξ2)),∣f′(x)∣≤hM0+2hM2.
Με h=2M0/M2 παίρνεις ∣f′(x)∣≤2M0M2 (ανισότητα Landau).
- Ασυμπτωτική συμπεριφορά ακολουθιών. Στην xn+1=sinxn το ανάπτυγμα sinx=x−x3/6+O(x5) δίνει xn+121−xn21→31. Με Stolz–Cesàro, nxn2→3.
Παγίδες
- Η σειρά Taylor δεν συγκλίνει απαραίτητα στη συνάρτηση. Η f(x)=e−1/x2, f(0)=0, έχει όλες τις παραγώγους μηδέν στο 0, ενώ f=0.
- Το ξ εξαρτάται από το x. Μη το χειρίζεσαι ως σταθερά όταν αλλάζεις το x ή περνάς σε όριο.
- Κράτα αρκετούς όρους. Αν στο τέλος μείνει x3O(x3), χρειαζόσουν έναν όρο ακόμα.
Για μελέτη
- Abbott, Understanding Analysis, 2η έκδ., §6.6 (Taylor Series)
- Gelca & Andreescu, Putnam and Beyond, §3.2.11 (Taylor and Fourier Series)
Θέματα διαγωνισμών με αυτά τα εργαλεία
Δεν υπάρχουν ακόμα θέματα με αυτά τα εργαλεία.